Prawa półkula mózgu
Tradycyjna edukacja przedszkolna i szkolna oparta jest na stymulacji lewej półkuli mózgu. Dzięki lewej półkuli mózgu potrafimy myśleć w sposób schematyczny, posługiwać się zasadami logiki i uczyć się przez słuchanie.
Tymczasem okazało się, że bardzo nieliczne w społeczeństwie genialne jednostki wykorzystują w większym stopniu prawą półkulę. Prawa półkula mózgu pozwala na intuicyjny, nieschematyczny sposób rozumowania, a także wzrokowe zapamiętywanie.
Współczesna edukacja wczesnodziecięca oparta jest na stymulacji, w procesie nauki, ośrodków korowych w prawej półkuli mózgu.
Stymulacja prawej półkuli mózgu nie tylko umożliwia dziecku bardziej efektywną naukę, ale wyzwala ukryte w tej części mózgu niezwykłe uzdolnienia i sposób postrzegania świata. Nie uczynimy z dziecka geniusza, bo ono jest genialne. Pozwolimy jedynie obudzić tę część jego mózgu, która za ten geniusz odpowiada.
Prawa półkula kryje w sobie jeszcze wiele tajemnic, ale dziś już wiemy, ze poprzez stymulację tę części mózgu możemy wyzwolić następujące uzdolnienia:
- szybkie czytania,
- pamięć fotograficzną,
- błyskawiczne liczenie w pamięci, w tym rozwiązywanie wielopoziomowych zadań matematycznych,
- genialne uzdolnienia muzyczne w tym słuch absolutny.
U wybranych osób, uważanych w społeczeństwie za jednostki genialne, wykonano badania kory mózgowej. Zastosowano nowoczesne urządzenie fMRI. Jest to wyspecjalizowana odmiana rezonansu magnetycznego, mierzącą odpowiedź ośrodkowego układu nerwowego. Urządzenie to umożliwia nie tylko morfologiczną, ale i czynnościową ocenę ośrodkowego układu nerwowego.
W badaniu wykazano, że u pacjentów obdarzonych niezwykłymi uzdolnieniami, kora mózgowa w prawej części mózgu cechuje się znacznie wyższą aktywnością, niż u osób uważanych za przeciętne.
Prawa półkula mózgu odpowiada za obrazowe i przestrzenne rozumowanie i zdolność postrzegania wielowymiarowości problemów. To cechy, którymi obdarzony jest genialny umysł. Czasem zdarza się, że genetycznie uwarunkowana nadreaktywność prawej półkuli idzie w parze z ubytkami w pewnych obszarach lewej półkuli. Skutkiem takiego stanu rzeczy mogą być trudności osób genialnych z komunikowaniem się, jak u Alberta Einstaina, czy w skrajnych sytuacjach, jak u osób autystycznych, tzw. sawantów (autyzm połączony z niezwykłymi uzdolnieniami w określonej dziedzinie).
Należy podkreślić, że stymulacja prawej półkuli mózgu w żaden sposób nie upośledza czynności ośrodków zlokalizowanych po lewej stronie. Przeciwnie.
Stymulacja prawej półkuli uruchamia dodatkowe połączenia nerwowe, umożliwiające współpracę ośrodków korowych zarówno po prawej, jak i lewej stronie.
Wszyscy możemy być Einsteinami
Dlaczego więc znaczna większość z nas nie wykorzystuje tego wielkiego potencjału prawej półkuli mózgu, jak to robił z całą pewnością Albert Einstein? Lewa półkula blokuje aktywność prawej półkuli hamując odbiór części bodźców ze środowiska zewnętrznego. Jest rodzajem filtru, przepuszczającego jedynie te bodźce, które są nam potrzebne do normalnego funkcjonowania. Nadmiar dopływających bodźców spowodowałby w naszym umyśle chaos i dezorientację. Tak dzieje się u pacjentów autystycznych, u których stwierdza się dysfunkcję lewej półkuli. U pacjentów tych obserwujemy nadmierną reakcję na bodźce zewnętrzne. Zostają oni niejako przytłoczeni ilością docierających do ich mózgu informacji. My potrafimy prowadzić konwersację z drugą osobą nawet, gdy wokół wiele się dzieje. U osoby autystycznej jest to niemożliwe, ponieważ siła zewnętrznej stymulacji zaburza możliwość skoncentrowania się na rozmowie.
Idea nauki z udziałem prawej półkuli polega zarówno na zmianie sposobu nauki, jak i wykorzystywania zapamiętanych informacji.
U większości z nas zapamiętywanie polega na gromadzeniu informacji w tzw. pamięci krótkotrwałej. Dzięki stosowaniu powtórzeń, informacja z pamięci krótkotrwałej zostaje przeniesiona do pamięci długoterminowej. Odzyskiwanie tych informacji trwa w normalnym trybie długo. Jednak możemy uwolnić je szybciej poprzez uruchomienie – „rozćwiczenie” połączeń pomiędzy lewą , a prawą półkulą.
Możemy więc nauczyć się przywoływać zapamiętane (zapomniane!) informacje w błyskawiczny sposób.
Wczesne dzieciństwo – mali geniusze
Nauka poprzez lewą półkulę mózgu przebiega z użyciem świadomości. To właśnie ten fakt sprawia, że wymaga ona od nas wysiłku. Wykorzystanie prawej półkuli powoduje, że nauka przebiega poza naszą świadomością, niejako mimowolnie. Bez wysiłku.
U małych dzieci ośrodki zlokalizowane w prawej półkuli wykazują bardzo wysoką aktywność. Jest to związane z faktem, że prawa półkula rozwija się szybciej niż lewa. Lewa półkula podąża w swoim rozwoju za prawą, by u 3,5-latków roku zrównać się z nią, a w wieku szkolnym uzyskać już dominację.
Tłumaczy to fakt, że małe dzieci chłoną wszelkie informacje jak gąbka. Z biegiem lat zdolności do przyswajania nowych informacji (inteligencja) maleją.
Stwierdzono, ponad wszelką wątpliwość, że stymulacja prawej półkuli mózgu i nauka z użyciem ośrodków korowych w prawej półkuli wymaga 2 rzeczy:
1. relaksacji (rozluźnienia, spokoju, stanu zadowolenia)
2. wizualizacji (prezentacji obrazowej)
Tylko przy zachowaniu tych warunków w badaniu EEG stwierdza się obecność fal alfa, które świadczą o aktywności prawostronnych ośrodków.
Warunki te są podstawą programów opracowanych przez Glena Domana i Makoto Shichidę. Są ważnym elementem innych współczesnych metod rozwijania uzdolnień u małych dzieci.
