Podstawy wczesnej edukacji
1. Niepowtarzalna okazja.
Specjaliści dowiedli, że największy potencjał umysłu dziecka przypada na okres pomiędzy 5 miesiącem życia płodowego, a 5 rokiem życia dziecka. Dlatego metody edukacji wczesnodziecięcej skierowane są przede wszystkim do niemowląt i kilkuletnich dzieci.
Nigdy potem nauka nie będzie tak szybka i efektywna.
Rozpoczęcie nauki języka ojczystego przed ukończenie pierwszego roku życia gwarantuje jego perfekcyjne opanowanie. Rozpoczęcie nauki w późnym wieku będzie obarczone dużymi trudnościami. Podobnie jest w przypadku każdej innej umiejętności
2. Dzieci uwielbiają się uczyć.
Umysł dziecka jest zaprogramowany na naukę. Niemowlęta to najlepsi uczniowie na świecie, żądni wiedzy i aktywni w jej zdobywaniu.
Niebagatelne znaczenie ma również fakt, że kilkuletnie dzieci nie są obarczone negatywnymi doświadczeniami i traumą związaną z pójściem do szkoły.
3. Nic na siłę.
Systematyczne, regularne ćwiczenia są bardzo ważne. Jednak nigdy na siłę. Dziecko powinno się cieszyć nauką i pożądać jej. Nauka powinna wzbudzać jedynie pozytywne emocje.
Prowadź lekcję tylko wtedy, gdy dziecko tego chce. Zakończ ją, zanim się ona wam znudzi.
4. Najważniejsza jest zabawa.
Dziecko potrzebuje samodzielnie poznawać otaczający świat. Większość czasu powinno więc spędzać na zwykłej, naturalnej zabawie – podnoszeniu przedmiotów z podłogi, oglądaniu ich, poznawaniu ich kształtu, zapachu i smaku. Nauka to jedynie dodatek do zwykłych naturalnych czynności.
